U bent hier

Gedichte Venlo 2017

WILLIE DE GOLDVIS
Willie de goldvis zoot in ’n kumpke.
Willie de goldvis zwóm flot in ’t rónd.
Maar dae Willie woort van al det zwumme,
wie me zoeë zaet, ech neet gezónd!
 
Iers maar linksum, daonao rechsum,
waas veur Willie gen succes.
Ózze vis woort doller en doller,
zien goldkleur bleikde wie de pes.
 
Zeej ginge met um nao d’n bieëstedokter.
Dae zag drek: “Waat ‘nen ónzin!
Zet Willie maar in ‘ne viever
en det kumpke, doot dao maar blome in!”
 
Jean Paulssen
 
 
 
T NIEJE KLEDJE
 
 
Tieneke

 

 

van vief haet ’n schattig niej kledje.

Det

 

 

stónd ’t vanmorge aan te trekke.

En

 

 

net wie dök met zó’n niej grei

Zoeë

 

 

velt ouk dit nog lang neet mei.

 
 
’t

 

 

Steit zich te plare dao achter die deur

en

 

 

krieg van de meujte ’n hiele roeëje kleur.

Dan

 

 

zaet mam half lachend: “geit ’t neet schat?”

“Nae”,

 

 

zuch ’t kleintje, “maar det is mich ouk wat.”

 
 
En

 

 

’t krieg nog ’n bietje ’n depere kleur,

“die

 

 

knuip zitte achter, maar IK zit heej veur!”

 
Fientje

 

 

 

Geurts-Leeder

 
 
-1-
 
 
WAAT

 

 

 

WILS SE NOOW?

 
“Mama,

 

 

papa, ik wil ’n knienke!”

“Nae

 

 

mien kind, det stink te zier!”

 
“Mama,

 

 

papa, ik wil ’n hundje!”

“Nae

 

 

mien kind, det blaf idders kier!”

 
“Mama,

 

 

papa, ik wil ’n ketje!”

“Nae

 

 

mien kind, det krats euveral!”

 
“Mama,

 

 

papa, ik wil ’n paerdje!”

“Nae

 

 

mien kind, weej hebbe genne stal!”

 
“Mama,

 

 

papa, ik wil ’n hamster!”

“Nae

 

 

mien kind, die laef in de nach!”

 
“Mama,

 

 

papa, ik wil gen hoesdier!”

“Jao

 

 

mien kind, det hebs se good bedach!”

 
 
 
Middebouw

 

 

 

groep 5 en 6

 
 
SUPERMEN!
 
 
Kiek

 

 

mich heej staon, ik bin ’t ech.

Bin

 

 

Supermen, huur waat ik zeg!

Ik

 

 

bin einen bink, zoeë sterk as wat!

En

 

 

daobeej heb ik ouk nog spatjes zat.

 
 
Ik

 

 

heb spierballe, wilt geej ze zeen?

En

 

 

staon ouk nog stevig op mien kneen!

Ik

 

 

kin vlege, hoeëg in de lóch.

En

 

 

lig ’s aoves pas laat in mienen bóch!

 
 
Ik

 

 

bin Supermen, d’n insigste echte.

Wilt

 

 

d’r heej emes met mich vechte?

 
 
Neet

 

 

schouw zien, ik zeg ’t maar veur de gein.

Ik

 

 

heb ‘ne groeëte mónd, maar mien hertje is maar klein.

 
Hans

 

 

 

Jacobs

 
 
 
 
-2-
 
 
 
 
 
LOGERE
 
Mien

 

 

eige bed blief laeg vannach,

want

 

 

ik gaon oet logere.

Waal

 

 

akelig huur!

Maar

 

 

ik wil ’t veur ein nachje perbere.

 
En

 

 

as ’t leuk is, blief ik weg.

Meschiens

 

 

waal hiel vuuel nachte.

Dan

 

 

mót al mien speulgood.

heej

 

 

thoes maar op mich wachte.

 
Daag

 

 

eige bed.

Daag

 

 

speulgoodkas.

Daag

 

 

beuk, daag knuffelbere.

 
 
Geej

 

 

zeet mich waal ‘ne kier weer truuk.

Maar

 

 

iers gaon ik logere!

 
Nannie

 

 

 

Kuiper

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
-3-
 
Baovebouw

 

 

 

groep 7 en 8

D’N

 

 

 

IERLIKE VINDER

 
Harie

 

 

had ’n pekske gevónde

Hae

 

 

vónd det zoeë maar op de straot.

Harie

 

 

had ’t wille halde

maar

 

 

vroog zien vruike toch um raod.

Same

 

 

ginge zeej prakkezere.

En

 

 

toen zag intelik zien vrouw

‘’Harie,

 

 

weej kinne det neet halde,

bring

 

 

’t nao de pliesie, gauw.’’

 
Wie

 

 

det besloet dus waas genaome,

brach

 

 

Harie ´t ónmiddelik weg.

Meschiens

 

 

is emes al kómme vraoge,

dan

 

 

kump det pekske waal terech.

Maar

 

 

nog nemes waas gekómme,

zoeë

 

 

zag de pliesie op ´t buro.

En

 

 

leet det heej ´n jaor en zes waeke,

dan

 

 

krieg de vinder ´t kedo.

 
Harie

 

 

dach dök aan det pekske.

´t

 

 

Speulde steeds door ziene kop.

Waat

 

 

kin ´n jaor dan toch lang deure

D’n

 

 

tied schoot hielemaol neet op.

´s

 

 

Aoves zote zeej dök te praote

en

 

 

fantaseerde dan maar raak.

Dan

 

 

waas ’t dit, dan weer waat anders.

Det

 

 

pekske woort ’n wiechtige zaak.

 
Intelik

 

 

waas ’t jaor verstreke.

Noow

 

 

die letste waeke nog,

maar

 

 

die bleve ieuwig deure

Wie

 

 

is det meugelik, wie kump det toch?

Enfin,

 

 

daen daag is toch gekómme.

Morge

 

 

is ’t dan zoeë wied.

Nog

 

 

maar ein, ein nachje slaope,

dan

 

 

zien zeej daen ónrös kwiet.

 
Zeej

 

 

deje allebei gen oug toe

van

 

 

de zenuwechtigheid.

Zeej

 

 

krege toen ouk nog haos ruzie,

euver

 

 

wae det pekske haole geit.

Harie

 

 

trok zien beste pak aan

en

 

 

ging met de bus nao ’t buro.

’t

 

 

Waas neet aafgehaold, ’t pekske

en

 

 

Harie kreeg ’t dus kedo.

 
Thoes

 

 

dao zoot Merie te wachte.

Het

 

 

waas gespanne wie ’n snaor.

Intelik

 

 

kwaam Harie met ’t pekske.

Ierlikheid

 

 

deurt toch ’t langs, ech waor.

Plechtig

 

 

woort ’t toen geäöpend.

Harie

 

 

houwde zich veur de kop.

Merie

 

 

veel haos van zien stekske

‘n

 

 

riesteflaaj ….…. met haor d’r op. Hardy

-4-

 
 
PECHDAAG
 
Vanmiddaag

 

 

waas beej ós waat aan de hand

Ik

 

 

waas aan ’t kölse in de kamer naeve de kant.

Toen

 

 

mich ‘ne köls wegschoot

en

 

 

tösse dörpel en deur vas zoot.

Dae

 

 

heb ik met miene kleinste vinger gezóch,

en

 

 

neet gehuurd det pap reep: ‘’Mam, ’t tóch!’’

Mam

 

 

leep nao de deur, trok keihard aan de klink.

En

 

 

jaowaal huur, weg waas miene pink.

 
Ik

 

 

dach, ‘’ik wil dae pink toch beej mich drage’’.

Dus

 

 

ging ik wat plenkskes veur ein kisje zage.

Dink

 

 

neet det ik ’t de cirkelzaag verwiet,

maar

 

 

nao ’t derde plenkske

waas

 

 

ik ouk d’n twieëde vinger kwiet.

 
Ik

 

 

mót zegge det ik ’t d’r werm van kreeg

en

 

 

dach: “Ïk zet effe ’t baoveraempke aope.”

Dus

 

 

bin ik op de ledder nao baove gekraope.

En

 

 

met det ik aan dae rink trok, schoof det trepke weg.

Nog

 

 

gen secónde later loog ik d’r ónder, ik had pech.

Maar

 

 

miene middelvinger kós van gelök spraeke,

want

 

 

dae waas dao baove in dae rink blieve staeke.

 
Ik

 

 

ging nao binne en kós mien óngelökske neet verzwiege.

Mam

 

 

haopde ’t geld van de pianolesse truuk te kriege.

En

 

 

pap zag: “Det zuut neet oet, ein zó’ne spitse staaf”

en

 

 

hakde mich ouk nummer veer d’r aaf.

 
Noow

 

 

staon ik heej, de hand in ’t verband.

Ik

 

 

zeen óg dinke: ‘det kind haet gen verstand.

Maar

 

 

dink d’r aan: Geej ziet vanaovend d’r

van getuge,

det

 

 

ik allein nog maar ónzin oet mienen doem kin zuge!

 
Herman

 

 

 

Bors

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
-5-
 
 
 
 
 
BRRR,

 

 

 

BAH !

 
 
Kleine

 

 

Sofie zoot beej pap op zien kneen

en

 

 

het had hiel dutelik gezeen,

det

 

 

pap waat aan ’t drinke waas

en

 

 

’t keek ens good nao pap zien glaas.

 
“Det

 

 

liek waal appelsap”, dach Sofie medein.

En

 

 

appelsap det vindt Sofieke hartstikke fijn.

Det

 

 

vindt ’t jam jam, det vindt ’t lekker.

Maar

 

 

Sofieke baalde wie ‘ne stekker.

 
Pap

 

 

woel um niks gaeve, waal nóndepie,

Det

 

 

makde Sofieke gaar neet bliej.

Maar

 

 

gelökkig meus pap efkes nao de plee

en

 

 

wet geej waat Sofie toen deej ?

 
Het

 

 

pakde ’t glaas en noom eine sloek,

maar

 

 

medein had ’t spiet van zien gekloek.

‘t

 

 

Trok ‘n gezich van tieën daag raegen.

Deze

 

 

appelsap, dao kós ‘t ech neet taege.

 
Waat

 

 

waas det fies, bah, brrr, gaar neet leuk.

Maar

 

 

ziene pap loog in ‘nen deuk.

Dae

 

 

zag: “Det is genne appelsap, kleinen blaag,

maar

 

 

‘n glaas beer, zónder kraag!”

 
Hans

 

 

 

Jacobs